Anlaşılan o ki, Christoph Daum’un gelişi ile yine saç baş yolacağız. Tuncay’dan sol açık, Serhat’tan sağ açık, Ümit Özat’tan sol bek yaratmaya çalışacak yine. Aurelio’yu ön libero mevkisi dışında her yerde deneyip, göndermeye çabalayacak ancak beceremeyecek. Tuncay’ın sol kanattan ortasını hatırlayan var mı? Serhat’ın durumu malum. Ümit Özat sağ ayağının dışı ile soldan orta kesen mucizevi insan. Ayrıca semih Şentürk’ü unutturan adamdır.

Bunları geçelim. Maç içindeki değişikliklerine ne demeli? Dakika 70’e kadar asla oyuncu değiştirmeyen bir teknik direktör. Kimi zaman değiştireceği oyuncuları ezberleten, kimi zamanda yaptığı değişiklikler ile futboldan az buçuk anlayan herkesi şok eden teknik direktör Daum. Ya da sol bek ile sağ bekin yerini maç içinde değiştiren dünyanın tek teknik direktörü Daum. Aslında en deli olduğum hareketi Machester United’dan 6 yediğimiz maçta bilmem kaç aydır sahalardan uzak olan Fatih Akyel’i ilk 11’de sahaya sürmesi idi. Gerçi bu durum Fatih Akyel için sonun başlangıcı olduğundan beni sevindirmiştir.

Daum’un taktiksel anlayışına bakalım biraz. 4-4-2, 4-4-1-1 falan filan. Aslında bunlardan hiçbirinin önemi yok. Bir sene Pierre van Hooijdonk vardı ve takımı onun üzerine kurdu diğer sene Alex vardı takımı onun üzerine kurdu. Taktik belli. Kalitesiz bir Türkiye liginde en kaliteli oyuncuna göre takımı kur, herkes bu en kaliteli oyuncuna çalışsın, o en kaliteli oyuncunda marifetlerini göstersin ve kolay bir şampiyonluk gelsin. Budur Daum.

Ve Daum’un avrupa karnesi o kadar kötüdür ki başarı ancak rastlantısal gelebilir. Üstelik bundan sonra da avrupadaki her kötü sonuç sonrası “tecrübe kazandık” derse, bu sefer ben yumruklarım (yoksa unuttunuz mu o günleri)